Վախեցեք ոչ թե ֆեյքերից, այլ սեփական խղճից
2490 դիտում

Վախեցեք ոչ թե ֆեյքերից, այլ սեփական խղճից


Վերջին օրերին եւ շաբաթներին իմ շատ գործընկերներ բարձրաձայն կամ կիսաձայն բողոքում են Ֆեյսբուքում տիրող իրավիճակից ու «ֆեյքերի» (կեղծ օգտատերերի) գրոհներից:

Դեռ մի քանի տարի առաջ, երբ մի շարք պատգամավորներ առաջարկեցին ՀՀ Քաղաքացիական օրենսգրքում «ֆեյքերի» դեմ ուղղված հոդված ավելացնել, չէի հասկանում՝ ինչու է այդ հարցն այդքան կարեւորվում: Մարդիկ անանուն նամակներ գրում են պատմության ողջ ընթացքում, իսկ տեխնոլոգիական առաջընթացը պոտենցիալ անոնիմին տալիս է նորանոր գործիքներ՝ իր «հմտությունները» կատարելագործելու համար: Ուստի առնվազն միամտություն է կարծել, որ մարդու էությունը կարելի է փոխել:

Անձամբ ինձ «ֆեյքերը» երբեք չեն խանգարել: Միշտ գրել եմ այն, ինչ ճիշտ եմ համարել, եւ միշտ պատրաստ եմ եղել պատասխան տալ գրածիս համար: Եթե ինչ-որ մեկը հիմարությունից կամ նախանձից դրդված փորձում է իմ գրածներում չեղած տողատակեր հայտնաբերել, քննարկումների մեջ չեմ մտնում, քանի որ սովոր եմ ասելիքս շարադրել բուն նյութում, այլ ոչ թե մեկնաբանություններում: Հատկապես որ համացանցային գրեթե բոլոր քննարկումները 5-րդ մեկնաբանությունից հետո ոչ միայն շեղվում են քննարկման նյութից, այլեւ տեղափոխվում են «сам дурак» հարթություն:

Կան մարդիկ, որոնք Մեդիամաքսի գոյության 19 տարիների ընթացքում չեն հոգնում այստեղ ու այնտեղ կրկնել «մանտրան» այն մասին, որ մեզ ֆինանսավորում է Ռոբերտ Քոչարյանը: Խոսում էին, երբ Քոչարյանը նախագահ էր, խոսում էին, երբ նախագահ չէր, խոսում են, երբ կալանավորված է: Մի մեջբերում էլ անեմ ռուսերենից՝ երբեք չեմ առաջնորդվել «докажи, что ты не верблюд» սկզբունքով: Եթե որոշ մարդկանց հարմար է սեփական անհաջողությունները կամ ստեղծագործական մտքի պակասն արդարացնել ուրիշներին պիտակավորելով, ինձ դա չի խանգարում: Ձանձրացնում է, իհարկե, բայց, ինչպես ասում է ընկերներիցս մեկը, «աշխարհը, ցավոք, կատարյալ չէ»:

Միշտ համոզված եմ եղել, որ մարդը նախեւառաջ պատասխանատու է սեփական խղճի առջեւ: Լրագրողը՝ առավել եւս, քանզի ազդեցություն ունի հազարավոր մարդկանց վրա: Աշխատանքս գնահատելու շատ պարզ մեթոդ եմ կիրառում՝ գիշերը հանգի՞ստ եմ քնում, թե՞ ոչ:

Եթե մարդը գիտի, որ սեփական խղճին դեմ չի գնացել, նա ֆեյքերի գրոհները պետք է փորձի ընկալել իբրեւ իր աշխատանքով պայմանավորված անհարմարություն, ինչպես, օրինակ, մեղվաբույծը՝ մեղուների խայթոցները:

Եթե ազնիվ ես ինքդ քո հետ, պետք չէ մեծ պատմություններ սարքել, առավոտից երեկո բողոքել, ճնշվածի կեցվածք ընդունել, ընթերցողներից կամ կառավարությունից օգնություն հայցել, եւ այլն:

Մի վախեցեք ֆեյքերից՝ դրանք ողորմելի արարածներ են՝ անկախ նրանից, թե ում են սպասարկում՝ նախկին իշխանություններին, գործող իշխանությանը, թե սեփական բարդույթներին: Եթե մարդը պատրաստ է հրաժարվել սեփական «ես»-ից, ինքն արդեն կործանված է, եւ նրա հետ քննարկում ծավալելով՝ դուք շեղում եք նրան սեփական ողբերգության հետ հաշվի նստելուց:

Մի վախեցեք ֆեյքերից, վախեցեք սեփական խղճից: Ֆեյքերը կգան ու կգնան, իսկ ձեր խիղճը միշտ կմնա ձեզ հետ:

Արա Թադեւոսյանը Մեդիամաքսի տնօրենն է:

Կարծիքներ

Հարգելի այցելուներ, այստեղ դուք կարող եք տեղադրել ձեր կարծիքը տվյալ նյութի վերաբերյալ` օգտագործելուվ Facebook-ի ձեր account-ը: Խնդրում ենք լինել կոռեկտ եւ հետեւել մեր պարզ կանոներին. արգելվում է տեղադրել թեմային չվերաբերող մեկնաբանություններ, գովազդային նյութեր, վիրավորանքներ եւ հայհոյանքներ: Խմբագրությունն իրավունք է վերապահում ջնջել մեկնաբանությունները` նշված կանոնները խախտելու դեպքում:

Մեր ընտրանին
banks.am
itel.am
sport
bravo.am